ଏ.କେ ବ୍ୟୁରୋ : ବାହୁଡା ଯାତ୍ରା ହେଉଛି ଶ୍ରୀଜଗନ୍ନାଥଙ୍କ ରଥଯାତ୍ରାର ଶେଷ ପର୍ବ । ଏହି ଦିନ ପ୍ରଭୁ ଜଗନ୍ନାଥ, ବଳଭଦ୍ର ଓ ଦେବୀ ସୁଭଦ୍ରା ଗୁଣ୍ଡିଚା ମନ୍ଦିରରୁ ନିଜ ମନ୍ଦିରକୁ ଫେରି ଆସନ୍ତି । ତେଣୁ ଏହାକୁ ଫେରା ଯାତ୍ରା ମଧ୍ୟ କୁହାଯାଏ । ଓଡ଼ିଶାର ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଭକ୍ତ ଏହି ଦିନକୁ ବହୁତ ଶ୍ରଦ୍ଧା ଓ ଆନନ୍ଦର ସହ ପାଳନ କରନ୍ତି।
ବାହୁଡା ଯାତ୍ରା ଆମକୁ ଭକ୍ତି, ପ୍ରେମ ଓ ସେବାର ଶିକ୍ଷା ଦେଇଥାଏ । ଭଗବାନ ସମସ୍ତଙ୍କର । ସେ ଧନୀ କିମ୍ବା ଗରିବ, ଛୋଟ କିମ୍ବା ବଡ଼, ସମସ୍ତଙ୍କୁ ସମାନ ଭାବରେ ଭଲ ପାଆନ୍ତି । ସେଥିପାଇଁ ସମସ୍ତେ ମିଶି ରଥ ଟାଣନ୍ତି । ଏହା ଆମକୁ ଏକତା, ଭାଇଚାରା ଓ ସମାନତାର ବାର୍ତ୍ତା ଦେଇଥାଏ ।
ବାହୁଡା ଦିନ ରଥ ଟାଣିବା ଓ ପ୍ରଭୁଙ୍କ ଦର୍ଶନ କରିବାକୁ ବହୁତ ପବିତ୍ର ବୋଲି ବିଶ୍ୱାସ କରାଯାଏ । ଭକ୍ତମାନେ ମନରେ ଭକ୍ତି ରଖି ପ୍ରଭୁଙ୍କ ନାମ ଜପ କରନ୍ତି । ସେମାନେ ନିଜ ପରିବାରର ସୁଖ, ଶାନ୍ତି, ସ୍ୱାସ୍ଥ୍ୟ ଓ ମଙ୍ଗଳ ପାଇଁ ପ୍ରାର୍ଥନା କରନ୍ତି । ଏହି ଦିନ ଭକ୍ତମାନଙ୍କ ମନରେ ନୂଆ ଆଶା ଓ ବିଶ୍ୱାସ ଜାଗ୍ରତ ହୁଏ ।
ବାହୁଡା ଯାତ୍ରା ସମୟରେ ପ୍ରଭୁ ମଝିରାସ୍ତାରେ ମାଉସୀ ମନ୍ଦିରକୁ ଯାଆନ୍ତି । ସେଠାରେ ତାଙ୍କୁ ପୋଡ଼ପିଠା ଭୋଗ ଦିଆଯାଏ । ଏହି ପରମ୍ପରା ଓଡ଼ିଶାର ସଂସ୍କୃତି ଓ ଭକ୍ତିଭାବକୁ ପ୍ରକାଶ କରେ । ଏହା ଆମକୁ ନିଜ ପରମ୍ପରାକୁ ସମ୍ମାନ କରିବାକୁ ଶିଖାଏ ।
ବାହୁଡା ଯାତ୍ରା କେବଳ ଏକ ଧାର୍ମିକ ଉତ୍ସବ ନୁହେଁ । ଏହା ମନୁଷ୍ୟକୁ ଭଲ କାମ କରିବା, ସତ୍ୟ କହିବା, ଅନ୍ୟକୁ ସାହାଯ୍ୟ କରିବା ଓ ସମସ୍ତଙ୍କ ସହ ପ୍ରେମରେ ରହିବାର ଶିକ୍ଷା ଦିଏ । ଭଗବାନଙ୍କ ପଥରେ ଚାଲିଲେ ଜୀବନରେ ସୁଖ ଓ ଶାନ୍ତି ମିଳେ ବୋଲି ଏହି ଯାତ୍ରା ଆମକୁ ବୁଝାଏ ।
ଶେଷରେ କୁହାଯାଇପାରେ ଯେ, ବାହୁଡା ଯାତ୍ରା ଓଡ଼ିଶାର ଗୌରବ ଓ ଗର୍ବ । ଏହା ଆମର ସଂସ୍କୃତି, ଭକ୍ତି ଓ ଏକତାର ପ୍ରତୀକ । ପ୍ରତିବର୍ଷ ଏହି ପବିତ୍ର ଯାତ୍ରା ଲକ୍ଷ ଲକ୍ଷ ଲୋକଙ୍କ ମନରେ ଆନନ୍ଦ, ଆଶା ଓ ଭକ୍ତିର ଭାବ ସୃଷ୍ଟି କରେ । ତେଣୁ ବାହୁଡାର ମାହାତ୍ମ୍ୟ ଆମ ସମସ୍ତଙ୍କ ପାଇଁ ବହୁତ ମହାନ ଓ ପବିତ୍ର ।
